From Deep Black to Bright White...

Als wij in de loop van de ochtend op pad gaan merken wij onderweg dat de auto opeens vreemde geluiden maakt. Bij het rijden op slecht wegdek, het nemen van (kleine) drempels, etc. horen wij een klapperend/bonkend geluid en het is ook in de besturing voelbaar. Aangezien wij gisteren op de parking van Premium er getuige van waren dat bij de auto voor ons, die over een snelheids drempeltje ging, het complete voorwiel afbrak ( oke , het was dan wel een oude Honda Accord ) besluiten wij om meteen naar Alamo te gaan. Wij rijden bij de carrental return naar binnen en melden dat we een exchange of car willen ivm een defect. De dame neemt de klacht aan en zet dit meteen met een witte stift op de voorruit van de auto, zodat de technici er zo mee aan de slag kunnen. Wij halen onze spullen uit de auto mogen ons melden bij de servicebalie. Terwijl de servicedame ons huurcontract gaat aanpassen mogen wij van haar alvast een andere auto gaan uitzoeken in de SUV-rij. Er staan ook weer Ford Escapes tussen maar die zijn helemaal niet zo luxe als diegene die we net achtergelaten hebben. De keuze is dan dus verder nog uit een aantal Toyota RAV's ( die vinden wij te klein ), JEEP Wranglers ( dat zijn stuiterbakken ) en er staat ook nog een witte Nissan Pathfinder, het type waar wij in Juni ook mee gereden hebben. Net op het moment dat wij dat wij die auto willen confisqeren zie ik 2 vakken verderop een Chevrolet Equinox staan en vraag aan Petra wat zij daar van vindt. Zij reageert met een "Wauw.. wat een mooie die nemen we !!" en na een inspectie van de auto doen we hem met de afstandbediening op slot en gaan met de sleutel en de ticket die achter de zonneklep zit terug naar de servicebalie. De dame hoeft alleen maar de code van de auto nog in te voeren en vindt dat wij met de Equinox een goede keuze gemaakt hebben. Zij zelf is geen fan van Ford zegt ze en ze geeft ons ook nog even de betekenis van Ford : "Fixed Or Repaired Daily". Daarna stuiven wij weg in onze witte Equinox, de omruilactie heeft bij elkaar net 15 min. geduurd...


Onderweg maken we even snel een fotostop en bekijken wij het interieur van de Chevvy die toch ook wel luxe uitgevoerd is. Er zitten wel een geen lederen zetels in met verwarming, maar wel weer heerlijk zittende sportstoelen. Ook zit er weer een uitgebreide Hi-Fi ( en we zien in de kofferbak ook nog een flinke subwoofer ) in van PIONEER en als we de kerstmuziekzender weer hebben gevonden ( als afwisseling op de Country & Oldies ) schalt het echt overbekende "The Most Wonderful Time of The Year" van Andy Williams op orkaankracht door de auto. Omdat we van al het gedoe toch wel dorstig zijn geworden pakken we de eerste de beste afslag, heel toevallig is dat Florida Mall, om daar bij de Starbucks Coffee van een heerlijk 'bakkie' te gaan genieten. Als ik daar achteruit een parkeervak in wil rijden en de automaat in de R-stand zet, zie ik dat een gedeelte van de binnenspiegel veranderd in een lcd-monitor en ik zie dan heel duidelijk wat er achter de auto allemaal gebeurt. Gelukkig maar want deze Equinox heeft flinke dode hoeken.

Nadat wij onze dorst gelest hebben bij Starbucks met een Cinnamon Roll erbij, gehaald bij de overburen, wil Petra natuurlijk nog bij Disney Store naar binnen. Deze heeft wederom nieuwe aanvoer gehad en het duurt dan ook niet lang voordat ze met Mickey & Minnie, in kerstkleding getooid, voor me staat. Ze twijfeld wat ze zal doen, maar als ik zeg dat ze er ongetwijfeld spijt van krijgt als ze het niet doet, is de kogel door de kerk en mag het Mouse-duo met ons mee.

Inmiddels is het weer mooi weer en als we thuis Mickey & Minnie op de bank hebben gezet gaan wij door naar de pool. Na een duik gaan we even lekker relaxen in de zon en na een klein uurtje trekt de lucht dicht en gaan we naar de condo. Het duurt dan niet lang voordat er een noodweer losbarst met flinke windvlagen erbij, maar na een kleine 3 kwartier klaar het weer op.


Uit traditie gaan we iedere vakantie in Orlando (minimaal) 1 keer eten bij Friendly's op de I-drive, en 'Tonite is The Night' en zoeven wij richting Orlando. De menukaart hoeven wij niet te bestuderen want Petra is gek op de Shrimps die ze hebben en ik heb al weer maanden visioenen van hun Colossal Burger. Natuurlijk ontbreekt de milkshake niet, Petra gaat natuurlijk voor de strawberry, ik voor de vanilla. Met een 'heel vol gevoel van binnen' gaan wij na een uur weer richting Kissimmee nadat wij eerst even een 'cruise' hebben gedaan over de I-Drive. Eenmaal weer thuis duurt het niet lang voordat wij uitgeteld op het king-size bed liggen...

Celebration Time...

Rond 06:00 worden wij weer gewekt door die politiehelicopter die nu aan de overkant van Hwy 192 rondcirkeld, wij kijken even naar buiten maar omdat het nu wat verder weg is deze keer gaan we ons bed maar weer in en slapen weer door. Blijkbaar gaan we er aan wennen of zo. Als het eenmaal licht wordt breekt zowaar de zon ook nog door en dat is toch weer goed voor het vakantiegevoel.

Wij starten de dag weer met 'O-J', toast & fruitsalad en nadat we ook nog even de mail en de reacties hebben gechekt gaan we op pad. Als we buiten komen zien wij ter hoogte van de zwarte Ford Flex 'lijkauto' van Ton & Lidy, waar op het dak fier een sinterklaasvlaggetje wappert, de twee prachtige kraanvogels die altijd rondlopen over het complex. De tank van onze auto staat inmiddels weer op 1/4 dus gaan we eerst maar even een tankstop maken bij de 7-Eleven. Deze keer gaat er 12,85 Gallon @ $2,579 in en dus voor $33,14 staat de benzinemeter weer op vol en kan onze Escape er weer even tegen.

.. klik op de foto's voor een grotere weergave ..

Ons eerste doel is de K-mart, want het is alweer een aantal vakanties geleden dat wij aan deze supermarket keten een bezoek hebben gebracht dus wordt het wel weer eens tijd. Hier slagen wij weer voor de kleine Charlotte en nu is de $50 voor haar volledig besteedt. Eenmaal op de kerstafdeling moet Petra zich onwijs goed beheersen om weer niet e.e.a. aan te schaffen maar besluiten om er alleen maar foto's van te maken want anders gaat het toch allemaal wel uit de hand lopen.
.. klik op de foto's voor een grotere weergave ..

Het tweede doel van vandaag is wederom de Premium Outlet. ( ja sorry hoor, het is hier echt een shopping-walhalla ) Wij hebben daar vorige week bij de Tommy Hilfiger een mooi jack voor mij gezien en voor Petra een bodywarmer waar op dat moment geen korting vanaf ging. En het kleine weekje wachten wordt beloond want nu zijn beide met 40% korting dus da's wel even heel mooi meegenomen en onze stemming is nu helemaal opperbest natuurlijk. En $95 voor een dik gevoerd jack en een bodywarmer is geen geld natuurlijk. Inmiddels hebben wij trek gekregen dus na even gauw de tassen naar de auto te hebben gebracht gaan we voor de Orange- & Bourbon Chicken op de foodcourt.

Nadat wij weer eenmaal op Cane Island zijn aangeland werk ik het verslag van 3 december bij
( we lopen inmiddels wat achter ) en ook in het uitzoeken van de foto's gaat wat meer tijd zitten en voor ik het weet is de middag al weer om.

Voor vanavond hebben wij Celebration, de woonwijk opgericht door Disney, op het programma staan maar alvorens wij daar naar toe gaan moet er eerst nog gedineerd worden. Wij 'cruisen' over de Hwy 192 op zoek naar een geschikt restaurant voor vanavond en na een tijdje rijden en kijken valt onze keuze op Outback Steakhouse. Hier hebben wij in juni voor het eerst gegeten en dat is ons toen zo goed bevallen dat wij er nu ook weer een keertje willen genieten. Zij staan goed bekend om de Blooming Union die zij als voorgerecht hebben, maar daar durf ik niet aan te beginnen. Petra en ik gaan beide voor een 12 oz. steak en hebben daarna ook nog ruimte voor een heerlijk toetje.

Daarna is het echt tijd om de benen te gaan strekken in Celebration waar we na een korte rit arriveren. De wijk is echt net als in een film/tv-serie en lijkt door decorbouwers en stylisten te zijn gemaakt. Tijdens de kerstperiode gaat het in de hoofdstraat 3x per avond sneeuwen en dat is echt een leuk gezicht in die versierde straat. Het grappige is dat het hier wel blijft liggen en in Disney World zelf niet, blijkbaar gebruiken ze hier het schuim wat in films gebruikt wordt en het ziet er heel echt uit.. Na te hebben genoten van de korte sneeuwbui gaan we verder met de rondwandeling en langs de oever van het meer blijkt ook nog een kunstijsbaan te liggen. Natuurlijk worden hier de winkels niet overgeslagen maar we zien al gauw dat dit toch wel weer voor 'de dikkere beurs' is. Wij lopen nog verder langs de oever van het meer en maken daar nog een aantal avondfoto's en lopen via een aantal straten terug naar de auto. Wij komen ook veel mensen met een hondje tegen, dit in verhouding met de rest van de Orlando area, maar dat zal wel een beetje bij de stand van de wijk horen denken wij.

.. klik op de foto's voor een grotere weergave ..

Weer terug op Cane Island ploffen we moe en voldaan neer op de zachte bank en laten tijdens het drinken van een glas Mountain Dew alle zaken van vandaag nog eens de revue passeren. Na verloop van tijd gaat Petra richting dromenland en ik ga nog even aan de blog en wat surfen en voor ik het in de gaten heb is het 01:00 , oeps....

Daar wordt aan de deur geklopt...

Het is eindelijk droog vandaag, de temperatuur is nog wel een beetje chilly maar dat mag de pret niet drukken. Na het ontbijtritueel rijden we eerst naar de Toys're US die bij de Florida Mall ligt want wij hebben gisteravond een commercial gezien dat zij vandaag extra kortingen hebben. Hiervoor gaat de winkel al open om 06:00 maar dat is toch echt wel te vroeg vinden wij. Het is daar redelijk druk maar wij kunnen er niets van ons gading vinden. Dan maar door naar ons volgende adres voor deze morgen en dat is de Flea Market in Kissimmee. Bij onze vriend met de parfumstand kopen wij weer het e.e.a. om onze backup-voorraad thuis aan te vullen en lopen daar met iets van 6 luchtjes weer de deur uit. Ons boodschappenlijstje is ook weer een stukje korter geworden. Op weg terug naar Cane Island maken wij ook nog even een stop bij PUBLIX want de koelkast moet ook weer aangevuld worden.

Als wij even later thuis de boodschappen aan het uitpakken zijn wordt er op de deur geklopt, en het is 5 december dus "wie zou dat zijn ?". Wij kunnen gerust zijn want het blijkt een "goede vrind" in de persoon van Ton & Lidy die onze auto weer voor de deur zien staan en even gedag willen komen zeggen. Wij babbelen even gezellig bij over de afgelopen dagen en bekijken ook even onze condo. In Juni zaten zij in de condo die schuin boven ons ligt maar ivm een inbraak zijn zij toen verkast naar een andere condo. Na een tijdje nemen wij afscheid en gaan Ton & Lidy richting Magic Kingdom en wij gaan onze spullen bij elkaar zoeken want vinden het ook wel een goed idee om naar Magic Kindom te gaan. Wij vertrekken zo'n kleine 15 minuten later ook richting Disney en bij het oprijden van het immens grote parkeerterrein zien wij hun zwarte auto met het Sinterklaasvlaggetje al staan en wij krijgen een parkeervak toegewezen vlakbij hun. Als Ton & Lidy aan komen lopen herkennen ze onze auto en gezamenlijk gaan we met de courtesy-tram naar het monorailstation. Van daaruit gaan we met de monorail, wel jammer dat we tegenwoordig niet meer voorin mogen zitten, naar de hoofdingang van Magic Kingdom. De middag brengen wij door met een rondwandeling door het park, hier en daar een winkeltje in natuurlijk en gebruiken tussendoor ook nog een kleine lunch met een beker koffie. Als het dan eenmaal tijd is voor de Celebrate A Dream Come True parade zoeken wij een mooi plekje in Mainstreet USA. De parade op zich hadden wij al eens gezien maar het blijft toch wel leuk om te kijken.

Na de parade lopen we nog even rond en gaan dan naar Cinderella's Castle waar om 18:30 de Cinderella's Holiday Wish zal plaatsvinden. Wij vinden een mooie plek recht tegenover het kasteel en als eenmaal Cinderella's wish comes true is het echt schitterend om te zien hoe het kasteel verlicht is. Na het maken van een aantal foto's gaan wij weer richting de winkeltjes in Mainstreet USA waar weer iets wordt aangeschaft natuurlijk.

.. klik op de fotos voor een grotere weergave ..

Dan is het voor ons inmiddels 'dinner-time' en wij besluiten om buiten het park onderweg naar huis ergens te gaan eten. Vlakbij de ingang van Cane Island zit Romano's Macaroni Grill , daar zijn Ton & Lidy van de week geweest en waren er zeer over te spreken dus gaan wij het ook maar eens proberen daar. In het restaurant hangt een goede en gezellige sfeer en ook vindt ik het eten wel goed. Voor Petra heeft de menukaart helaas niet veel lekkers in petto dus is het een eenmalig bezoek aan dit restaurant.

Als we om 21:30 thuis zijn duiken we op de bank en nemen nog een koffie met het restant van de koekjes die wij van de week bij Ponderosa's hadden meegenomen. Ik sluit het heerlijk avondje af met selecteren van foto's voor de blog en als op een gegeven moment Mr Sandman zich meldt ga ik gelijk maar met hem mee....

Who'll stop the rain...

Vannacht rond 03:00 werden wij wakker van een zware brom boven ons hoofd. Het blijkt niet de vermaler in de keuken van onze bovenburen Theo & Cynthia te zijn die problemen heeft, maar een politiehelicopter die boven ons complex zweeft. Door de gesloten Luxaflex heen zien wij het schitteren van zwaailichten dus snel maar even het balkon op. Wat er aan de hand is weten wij niet maar er staan een aantal politieauto's bij de poort, wij gaan er vanuit dat ze hier na een achtervolging iemand hebben klemgereden of zo. Na een tijdje op het balkon te hebben gestaan krijgen wij het koud en vertrekken maar weer naar ons lekkere warme bed, maar die zwevende bromtol houdt ons nog geruime tijd wakker. Als we rond een uur of zeven weer wakker zijn kijk ik even op de locale zenders of er iets wordt vermeld over de consternatie van afgelopen nacht maar er is geen berichtgeving over. Wel krijgen wij het optimistische nieuws dat er vandaag 2-4 inch neerslag wordt voorspeld en ook is er een nieuwsitem dat vandaag dus het 'Python Hunting Season' weer van start gaat. Ze hebben blijkbaar hier in deze regio erg veel overlast van deze slangensoort.

Wij komen tot de ontdekking dat wij gisteren bij PUBLIX toastbrood en fruitsalade moesten halen dus besluiten maar weer een keer te gaan voor het 'all-you-can-eat-breakfast-buffet' bij Ponderosa's. Het is maar een kleine 5 minuten rijden en er staat zowaar geen wachtrij bij de ingang want het is meestal erg druk bij deze keten. Wij krijgen een 'booth' aangewezen vlakbij het buffet dus dat komt mooi uit dan hoeven we iedere keer niet zo ver te lopen om ons bord te vullen. Het is altijd weer een amusant gezicht als je die Amerikanen met die afgeladen borden voorbij ziet lopen. Onder het genot van een mok koffie en een flesje 'O-J' gaan wij eerst voor de pancakes en daarna aan de toast met bacon & eggs en natuurlijk fruitsalade. Ook slaat Petra nog wat koekjes in bij het buffet en die nemen we mee in een 'doggy-bag' zodat we vanmiddag of vanavond ook nog iets lekkers tegoed hebben.

Eenmaal buiten hoost het weer en ondanks dat het nog geen 8 meter naar de auto is, regenen wij in onze t-shirts toch flink nat. Het toeval wil dat onze Ford ook is voorzien van stoelverwarming dus die gaan we meteen maar eens uitproberen. Al rijdende worden onze ruggen en billen lekker opgewarmd maar Petra schakelt na verloop van tijd de verwarming van haar stoel weer uit omdat ze bang is vanavond op de blaren te moeten zitten, zo warm worden de stoelen. Maar ik vindt het echter een weldaad voor mijn rug dus laat mij lekker verwarmen totdat wij het doel van onze rit zijn aangeland.

Wij hebben als doel voor vandaag maar gekozen voor de enige geheel overdekte 'attractie' in Orlando, de Florida Mall. Als wij binnen zijn, inmiddels weer natgeregend natuurlijk, maken wij een rondje langs onze favoriete winkels. Er is weining nieuws onder de zon maar bij de Disney-Store is echter wel nieuwe aanvoer geweest want er liggen nu dus andere zaken in de winkel dan tijdens ons vorige bezoek. Het duurt dan ook niet lang voordat Petra weer met het e.e.a. in dr handen staat en ze besluit ter plekke dat er dit jaar in onze huiskamer dan ook 2 Disneybomen geplaatst gaan worden. Ook slagen wij weer voor wat dingen voor de kleine Charlotte en de $50 is dan nog steeds niet helemaal besteed. Onze lunch gebruiken wij weer op de foodcourt en dat is natuurlijk weer de overheerlijke Orange- & Bourbon Chicken. Daarna rijden wij weer door de diepe plassen huiswaarts en maken nog een stop bij de PUBLIX op de hoek om toastbrood en de inmiddels overbekende fruitsalade in te slaan.

.. klik op de foto's voor grotere weergave ..


De rest van de middag brengen wij door met lezen van de binnengekomen e-mails en moderaten van de reacties op de blog. Natuurlijk ook even het nieuws bekijken op de nederlandse sites en ook het Orlandotips Forum en Floridaforum worden even geraadpleegd. Als het eenmaal weer 'dinnertime' is rijden wij richting Cracker Barrel in Davenport. De zaak zit echt stampvol maar desondanks gaat de bediening vlot en krijgen wij het door ons bestelde menu redelijk snel (maar gelukkig niet te snel) voorgeschoteld. Daarna rijden wij via de Hwy27 weer terug want Petra wil bij de SuperTarget nog (weer) even kijken naar spulletjes van ons 'boodschappenlijstje'. Als wij na verloop van tijd weer naar buiten komen, is het inmiddels bijna droog en besluiten om naar Celebration te gaan, waar ook allerlei kerstactiviteiten zijn. Maar als wij daar aankomen is het inmiddels weer gaan regenen dus rijden wij maar door naar Cane Island. Lekker onderuit op de bank kijken wij, onder het genot van koffie en de heerlijke koekjes van Ponderosa's , naar de lokale tv-zenders en pikken ook nog even een nieuwe CSI-aflevering mee. Daarna werk ik nog even aan de concepttekst voor de blog-update, maar mn ogen beginnen spontaan dicht te vallen dus ga maar via de master-bedroom richting dromenland...

Sunset in Mount Dora...

Zoals gisteren al voorspeld was, is het Noodweer geweest vannacht, zelf heb ik er niets van gemerkt maar Petra is er toch wel wakker van geworden. Na ons ontbijt lezen we onze emails en bekijken ook de reacties op de blog en natuurlijk kijken we even op de blogs van onze buren. Eenmaal op weg maken wij eerst even een tankstop bij de 7-Eleven want de tank is nog maar voor 1/4 vol. Als de pomp afslaat is er 12,66 Gallon @ $2,649 in gegaan en voor $33,54 is de tank weer helemaal tot de rand gevuld.

De navigatie stuurt ons via de Hwy27 richting Clermont en vanaf daar via de Turnpike richting Ocala, ons eerste doel van vandaag. Het centrum van Ocala stelt op zich niet echt veel voor, wij lopen daar wat rond maar kunnen niet iets echts interessants ontdekken. Gelukkig beschikken zij daar wel over een StarBucks en genieten daar in zeer comfortabele fauteuils van een bakkie troost met wat lekkers erbij.

... klik op de foto's voor een grotere weergave ...

Dan vervolgen wij onze weg en rijden via zeer mooie route langs van die grote ranches, in deze streek worden zo te zien blijkbaar veel paarden gefokt, naar Mount Dora. Daar aangekomen vinden wij gauw een parkeerplek en kom tijdens het uitstappen meteen aan de praat met een man die onze auto bewonderd. Hijzelf heeft pas een Mercury Mariner (kloon van de Ford Escape) gekocht maar is niet zo luxe als deze die wij hebben zegt hij. Ook komt het nog over de motor inhoud en hijzelf heeft maar de 4-cylinderversie want de benzine is hier toch al zo duur...

Het valt ons wel op dat Mount Dora echt zo'n bestemming is voor de wat oudere dagjesmensen, want het straatbeeld wordt bepaald door veelal 'Golden Girls' die stijf gearmd alles staan te bewonderen. Op ons gemak wandelen en winkelen wij door Mount Dora en genieten aan het einde van de middag van de zonsondergang aan de rand van Lake Beauclair. Op de terugweg van het meer haal ik eerst nog even mn statief uit de auto en dan slenteren wij weer door richting centrum waar inmiddels de lichtjes aan zijn. Ook hier ziet het er uit als in een film/tv-serie en er is heel veel te zien. Ook de temperatuur is nog prima en wij lopen dan ook nog heerlijk in ons t-shirt. En ja, de amerikanen houden wel van een praatje dus af en toe hebben we ook nog wat aanspraak.



Na enige tijd goed bezig te zijn geweest met de fotocamera lopen we terug naar het pleintje waar we onze auto hebben achtergelaten. Onderweg kijken we nog even binnen bij een aantal restaurants om daar te eten, maar kunnen geen keuze maken dus besluiten om maar rechtstreeks richting Kissimmee te rijden en dan daar maar bij Perkins, die maar 'one block away' van Cane Island zit, te gaan eten. Onderweg op de Hwy 441 zien we ook regelmatig overdadig verlichte huizen en benzinestations voorbij komen maar eenmaal weer op de tolweg is het helaas maar een donkere boel buiten en zijn we, wat de kerstverlichting betreft, weer aangewezen op de mooie onboard sfeerverlichting van de auto...