Als wij in de loop van de ochtend op pad gaan merken wij onderweg dat de auto opeens vreemde geluiden maakt. Bij het rijden op slecht wegdek, het nemen van (kleine) drempels, etc. horen wij een klapperend/bonkend geluid en het is ook in de besturing voelbaar. Aangezien wij gisteren op de parking van Premium er getuige van waren dat bij de auto voor ons, die over een snelheids drempeltje ging, het complete voorwiel afbrak ( oke , het was dan wel een oude Honda Accord ) besluiten wij om meteen naar Alamo te gaan. Wij rijden bij de carrental return naar binnen en melden dat we een exchange of car willen ivm een defect. De dame neemt de klacht aan en zet dit meteen met een witte stift op de voorruit van de auto, zodat de technici er zo mee aan de slag kunnen. Wij halen onze spullen uit de auto mogen ons melden bij de servicebalie. Terwijl de servicedame ons huurcontract gaat aanpassen mogen wij van haar alvast een andere auto gaan uitzoeken in de SUV-rij. Er staan ook weer Ford Escapes tussen maar die zijn helemaal niet zo luxe als diegene die we net achtergelaten hebben. De keuze is dan dus verder nog uit een aantal Toyota RAV's ( die vinden wij te klein ), JEEP Wranglers ( dat zijn stuiterbakken ) en er staat ook nog een witte Nissan Pathfinder, het type waar wij in Juni ook mee gereden hebben. Net op het moment dat wij dat wij die auto willen confisqeren zie ik 2 vakken verderop een Chevrolet Equinox staan en vraag aan Petra wat zij daar van vindt. Zij reageert met een "Wauw.. wat een mooie die nemen we !!" en na een inspectie van de auto doen we hem met de afstandbediening op slot en gaan met de sleutel en de ticket die achter de zonneklep zit terug naar de servicebalie. De dame hoeft alleen maar de code van de auto nog in te voeren en vindt dat wij met de Equinox een goede keuze gemaakt hebben. Zij zelf is geen fan van Ford zegt ze en ze geeft ons ook nog even de betekenis van Ford : "Fixed Or Repaired Daily". Daarna stuiven wij weg in onze witte Equinox, de omruilactie heeft bij elkaar net 15 min. geduurd...
Onderweg maken we even snel een fotostop en bekijken wij het interieur van de Chevvy die toch ook wel luxe uitgevoerd is. Er zitten wel een geen lederen zetels in met verwarming, maar wel weer heerlijk zittende sportstoelen. Ook zit er weer een uitgebreide Hi-Fi ( en we zien in de kofferbak ook nog een flinke subwoofer ) in van PIONEER en als we de kerstmuziekzender weer hebben gevonden ( als afwisseling op de Country & Oldies ) schalt het echt overbekende "The Most Wonderful Time of The Year" van Andy Williams op orkaankracht door de auto. Omdat we van al het gedoe toch wel dorstig zijn geworden pakken we de eerste de beste afslag, heel toevallig is dat Florida Mall, om daar bij de Starbucks Coffee van een heerlijk 'bakkie' te gaan genieten. Als ik daar achteruit een parkeervak in wil rijden en de automaat in de R-stand zet, zie ik dat een gedeelte van de binnenspiegel veranderd in een lcd-monitor en ik zie dan heel duidelijk wat er achter de auto allemaal gebeurt. Gelukkig maar want deze Equinox heeft flinke dode hoeken.
Nadat wij onze dorst gelest hebben bij Starbucks met een Cinnamon Roll erbij, gehaald bij de overburen, wil Petra natuurlijk nog bij Disney Store naar binnen. Deze heeft wederom nieuwe aanvoer gehad en het duurt dan ook niet lang voordat ze met Mickey & Minnie, in kerstkleding getooid, voor me staat. Ze twijfeld wat ze zal doen, maar als ik zeg dat ze er ongetwijfeld spijt van krijgt als ze het niet doet, is de kogel door de kerk en mag het Mouse-duo met ons mee.
Inmiddels is het weer mooi weer en als we thuis Mickey & Minnie op de bank hebben gezet gaan wij door naar de pool. Na een duik gaan we even lekker relaxen in de zon en na een klein uurtje trekt de lucht dicht en gaan we naar de condo. Het duurt dan niet lang voordat er een noodweer losbarst met flinke windvlagen erbij, maar na een kleine 3 kwartier klaar het weer op.
Uit traditie gaan we iedere vakantie in Orlando (minimaal) 1 keer eten bij Friendly's op de I-drive, en 'Tonite is The Night' en zoeven wij richting Orlando. De menukaart hoeven wij niet te bestuderen want Petra is gek op de Shrimps die ze hebben en ik heb al weer maanden visioenen van hun Colossal Burger. Natuurlijk ontbreekt de milkshake niet, Petra gaat natuurlijk voor de strawberry, ik voor de vanilla. Met een 'heel vol gevoel van binnen' gaan wij na een uur weer richting Kissimmee nadat wij eerst even een 'cruise' hebben gedaan over de I-Drive. Eenmaal weer thuis duurt het niet lang voordat wij uitgeteld op het king-size bed liggen...
