Petra is al tegen zessen wakker en ik ben inderdaad gisteravond als een blok in slaap gevallen maar bij de eerste piep van de wekker spring ik dan ook gauw mn bed uit. Buiten regent het gigantisch en als om 07: 15 Hans, onze vaste chauffeur, verschijnt hoost het nog steeds.
Onderweg naar Schiphol is het zeer druk op de A4, maar dat heeft te maken met het slechte weer in de vrijdagochtendspits. Maar ook al rijden wij maar met een gangetje van 80 Km/u, met Hans is het altijd gezellig en hij praat aan een stuk door over zn nwe auto waar we nu in zitten. Ook hebben wij het over de minder leuke dingen van het leven en we zijn het er over eens dat je echt moet leven met de dag, en zoveel mogelijk je plannen moet naleven. Want voor je het weet kun je het samen, of een van beide, niet meer....
Om 08:00 staan wij al in de (gelukkig heel korte) rij aan de incheckbalie en een kwartiertje later zijn we ingecheckt en onderweg naar het 'horecaplein' voorbij de paspoortcontrole. Wij hebben eerst nog het plan om naar de Starbucks Coffee te gaan, maar omdat wij vermoeden dat het daar wel druk zal zijn, doen we dat maar even niet. Op het 'horecaplein', wat ook al helemaal in de kerstsfeer is, vinden we al gauw een plekje en onder het genot van een ontbijtje werk ik de blog even bij. Het valt ons op dat het erg rustig is op Schiphol.
Het boarden van onze vlucht UA947 naar Washington begint om 11:35 en om 12:20 tijdens de 'pushback' van ons toestel is het echt noodweer en we zien zelfs hagelstenen over de vleugel rollen. Na een stukje taxien naar de Kaagbaan zijn we om 12:40 'airborne' en onderweg naar de USA. Als we eenmaal op 35.000 ft zitten hebben een gezellige OrlandotipsForum mini-meeting in het gangpad met Ben & Lieke en Edwin. Edwin, zelf trotse eigenaar van zo;n mooie villa in Orlando, is niet met Wendy maar met zn dochter, en ze gaan dit weekend ff skiien in Denver...
Enige tijd later is het tijd voor de bekende vraag "chicken or pasta ?" en wij gaan uiteraard weer voor de chicken, en na het eten is het tijd lekker de stoel achterover te zetten en te genieten van een lekker stukje muziek op een vd vele muziekkanalen aan boord. De vlucht verloopt voorspoedig en wij zitten overigens vh eerst in de BOEING-777 en dat is echt het fijnste toestel wat wij tot nu toe gehad hebben. Het is met recht een vliegend tapijt en ik heb het idee dat de Economy-Plus in dit toestel iets ruimer is dan in hun BOEING-767. Ook is het toestel geruislozer dan de andere types. Het toestel is niet helemaal volgeboekt, in First-Class zijn maar een paar plaatsen bezet, in Business-Class zitten maar 6 passagiers en ook in onze Economy-Plus zijn nog plaatsen genoeg vrij. De 'gewone' Economy is wel bijna volledig bezet. Voor de landing krijgen we te horen dat er vrij veel wind staat en gedurende de approach naar Washington-Dulles gaat het toestel toch wel flink stuiteren en slingeren en dat gaat door tot vlak boven de grond. Om 15:55 lokale tijd staan we met een flinke dreun op de grond en het toestel slingert lekker na over de landingsbaan.
Het 'circus' bij Immigrations & Customs gaat best wel snel, en we hebben er natuurlijk ook wel handigheid in gekregen in alle handelingen die je moet verrichten. In de rij doen wij al onze riemen af en schoenen uit, en op het laatste moment trekken wij gauw onze laptops uit de tassen en die gaan met de horloges door de scan. En als je ons daarna weer bezig ziet om alles weer bij elkaar te grutten en aan te trekken en op te bergen dat moet best wel een komisch gezicht zijn denk ik.
Daarna moeten wij ons melden bij Gate C23 en dat komt heel mooi uit, want daar zit ook een Starbucks Coffee. Onder het genot van een overheerlijke white chocolate mokka werk ik nog even lekker verder aan dit verslag. Dan krijgen we te horen dat ons aansluitende toestel die vanuit Orlando moet komen is uitgeweken naar Richmond, Virgina ivm de de harde wind. Het toestel staat daar aan de grond totdat het weer veilig is om een landing uit te voeren op IAD. Om 18:00 plaatselijke tijd krijgen wij te horen hoe of wat er met die vlucht gaat gebeuren.
Gelukkig blijkt even later dat het toestel al onderweg is vanuit Richmond en even na 18:00 staat hij aan de gate. Iedereen wordt verzocht om alvast klaar te gaan staan zodat er a.s.a.p. met boarden begonnen kan worden zodra het toestel is schoongemaakt, gecaterd & getankt. Om 18:40 vertrekken wij al en om 20:40 zijn wij op MCO, wij zitten op rij 1 dus zijn als eerste vliegtuig uit en ook de koffers komen ook snel.
Bij ALAMO hoeven wij maar 5 min te wachten, natuurlijk weer het bekende upgrade verhaaltje waarbij wij nog even in twijfel staan om het te doen maar ze bieden de Dodge Durango aan voor $15 meer en de HUMMER blijk niet in de aanbieding te zijn deze keer. Eenmaal aangekomen in de parkeergarage staan in het SUV vak niet echt veel leuke wagens en wij staan te dubben tussen een Dodge Nitro en een Ford Escape. De Ford blijkt echt een hele spiksplinternieuwe te zijn met lederen bekleding en alles erop en eraan dus die gaat voor de komende 2 weken met ons mee.
Via de tolweg scheuren wij naar het kantoor van HotelBeds in Kissimmee en halen daar de benodigde documenten uit de buitensafe. Omdat wij ondanks de vertraging eigenlijk maar iets later zijn rijden we meteen door naar de eerste de beste PUBLIX om daar maar meteen onze favoriete ontbijtbenodigheden te halen. Eenmaal aangekomen op Cane Island hebben wij met behulp van een security medewerker onze condo snel gevonden en als wij de pincode intoetsen op de LockBox en het klepje open doen blijkt er geen sleutel in te zitten...
Dus maar even gebeld met HotelBeds en met vele excuses krijg ik door dat ik dezelfde code moet proberen op de LockBox van de condo die 2 etages hoger zit. Eenmaal boven blijkt de pincode van die LockBox niet te werken ( ondanks dat die hetzelfde zou moeten zijn, lekker handig btw ). Dus maar weer bellen met Julie van Hotelbeds en weer geeft ze mij met excuses het nummer van weer een andere condo die ook weer diezelfde pincode heeft. En gelukkig, drie keer blijkt toch echt scheepsrecht te zijn !!!!
De condo is echt mooi met uitzicht op de vijver en we blijken nu zowaar een upgrade te hebben van een 2-bedroom naar een 3 bedroom condo. We pakken in recordtijd de koffers uit en doen de boodschappen ook meteen in de koelkast. Petra zoekt daarna dr king-size bed op en ik maak nog even de weblog update af. Daarna rol ik ook het bed in, want ben dan 24 uur en 20 minuten in touw geweest...
Groetjes,
Pieter & Petra
