Zoals gisteren al voorspeld was, is het Noodweer geweest vannacht, zelf heb ik er niets van gemerkt maar Petra is er toch wel wakker van geworden. Na ons ontbijt lezen we onze emails en bekijken ook de reacties op de blog en natuurlijk kijken we even op de blogs van onze buren. Eenmaal op weg maken wij eerst even een tankstop bij de 7-Eleven want de tank is nog maar voor 1/4 vol. Als de pomp afslaat is er 12,66 Gallon @ $2,649 in gegaan en voor $33,54 is de tank weer helemaal tot de rand gevuld.
De navigatie stuurt ons via de Hwy27 richting Clermont en vanaf daar via de Turnpike richting Ocala, ons eerste doel van vandaag. Het centrum van Ocala stelt op zich niet echt veel voor, wij lopen daar wat rond maar kunnen niet iets echts interessants ontdekken. Gelukkig beschikken zij daar wel over een StarBucks en genieten daar in zeer comfortabele fauteuils van een bakkie troost met wat lekkers erbij.
Dan vervolgen wij onze weg en rijden via zeer mooie route langs van die grote ranches, in deze streek worden zo te zien blijkbaar veel paarden gefokt, naar Mount Dora. Daar aangekomen vinden wij gauw een parkeerplek en kom tijdens het uitstappen meteen aan de praat met een man die onze auto bewonderd. Hijzelf heeft pas een Mercury Mariner (kloon van de Ford Escape) gekocht maar is niet zo luxe als deze die wij hebben zegt hij. Ook komt het nog over de motor inhoud en hijzelf heeft maar de 4-cylinderversie want de benzine is hier toch al zo duur...
Het valt ons wel op dat Mount Dora echt zo'n bestemming is voor de wat oudere dagjesmensen, want het straatbeeld wordt bepaald door veelal 'Golden Girls' die stijf gearmd alles staan te bewonderen. Op ons gemak wandelen en winkelen wij door Mount Dora en genieten aan het einde van de middag van de zonsondergang aan de rand van Lake Beauclair. Op de terugweg van het meer haal ik eerst nog even mn statief uit de auto en dan slenteren wij weer door richting centrum waar inmiddels de lichtjes aan zijn. Ook hier ziet het er uit als in een film/tv-serie en er is heel veel te zien. Ook de temperatuur is nog prima en wij lopen dan ook nog heerlijk in ons t-shirt. En ja, de amerikanen houden wel van een praatje dus af en toe hebben we ook nog wat aanspraak.
Na enige tijd goed bezig te zijn geweest met de fotocamera lopen we terug naar het pleintje waar we onze auto hebben achtergelaten. Onderweg kijken we nog even binnen bij een aantal restaurants om daar te eten, maar kunnen geen keuze maken dus besluiten om maar rechtstreeks richting Kissimmee te rijden en dan daar maar bij Perkins, die maar 'one block away' van Cane Island zit, te gaan eten. Onderweg op de Hwy 441 zien we ook regelmatig overdadig verlichte huizen en benzinestations voorbij komen maar eenmaal weer op de tolweg is het helaas maar een donkere boel buiten en zijn we, wat de kerstverlichting betreft, weer aangewezen op de mooie onboard sfeerverlichting van de auto...
